De interviewmatrix brengt de dialoog op gang
Auteur: Judith de Jong
Als facilitator herken je dit misschien: een opdrachtgever die je tot in detail uitlegt wat er allemaal speelt en je ook nog vraagt om deelnemers vooraf te bellen voor input. Ik doe dat bewust níet. Zodra ik die informatie ga ophalen, denkt de groep dat ik het voor hen regel en oplos. Mijn rol is niet om alles te weten, maar om een setting te creëren waarin deelnemers van elkaar leren. Lees: de aapjes moeten bij de juiste mensen op de schouder blijven zitten.
Voorbeeld
Jaren geleden faciliteerde ik een serie workshops over de herinrichting van een wijk. Een wijk met tuintjes. Voor sommigen ging het om meer dan plannen op papier: een tuintje is niet zomaar een plek voor tomaten, maar een stukje rust, een toevluchtsoord. Het vooruitzicht dat dit mogelijk zou verdwijnen, raakte hen diep. In de workshop kwamen deelnemers met verschillende achtergronden. Tuinders, bewoners, architecten en beleidsmakers zaten bij elkaar, ieder met een ander stukje van de kennis. Ik koos ervoor om ze met elkaar in gesprek te laten gaan, m.b.v. de Interviewmatrix. Het is een werkvorm waarin de deelnemers elkaar interviewen.
In deze workshop gebruikte ik vragen als “Wat betekent een tuin voor jou?” of “Hoe kun je samenwerking door groen bevorderen?”. Het bracht persoonlijke verhalen én verrassende ideeën naar boven. De flip-overs vulden zich met inzichten die niemand in z’n eentje had kunnen bedenken. De deelnemers ontdekten elkaars perspectieven, luisterden écht en raakten nieuwsgierig naar wat de ander te vertellen had.
Toevallig sprak ik jaren later de landschapsarchitect die verder was gegaan met de realisatie van de plannen. Hij vertelde me hoe bijzonder hij het vond dat deze mensen zo welwillend samen werkten. Ik voelde me trots: het begint met écht luisteren en elkaars intenties zien. Dáár ontstaat de basis om samen iets moois te maken.